As ferrolás de Manuel Lombardía asinaron un auténtico partidazo no pavillón de Esteiro e eliminaron a un equipo de Primeira División, o Aldelís Zaragoza, por 4-2, nunha noite para lembrar, acadando a clasificación para a rolda de oitavos da Copa da Raíña.
O Valdetires Ferrol protagonizou unha desas noites que quedan gravadas na memoria da afección. As ferrolás, dirixidas por Manuel Lombardía, completaron unha actuación extraordinaria no pavillón de Esteiro para superar por 4-2 o Aldelís Zaragoza, equipo de Primeira División, nos dezaseisavos de final da Copa da Raíña. Nun encontro a partido único, as locais demostraron personalidade, intensidade e unha enorme capacidade competitiva para conseguir o billete para os oitavos de final.
O partido comezou cun ritmo altísimo. Aos dous minutos, unha contra conducida por Carol rematou cun disparo de Dany que marchou preto da escuadra. O Zaragoza tamén avisou pouco despois, tras un pase de Marina que Marta non conseguiu aproveitar. Pero foi o Valdetires quen golpeou primeiro. No cuarto minuto, Carol protagonizou unha boa acción ofensiva e asistiu a Rio Matsuki, que non perdoou e fusilou a portería visitante para establecer o 1-0.
As ferrolás saíran decididas a mandar no encontro e aplicaron unha presión moi alta e intensa sobre a saída de balón do rival. O seu traballo defensivo permitiulles recuperar balóns e dificultar a circulación do Zaragoza. Mery estivo providencial ao cortar unha contra perigosa, mentres que Belén, tras roubar a pelota, probou fortuna cun disparo que marchou fóra. O Valdetires seguía chegando con perigo. Carol dispuxo dunha boa oportunidade cun disparo que Irene chegou a tocar antes de que o balón se perdese desviado. A propia Carol volveu intentalo desde lonxe, pero María respondeu afastando o perigo. Tamén Suzan tivo que aparecer para evitar o empate, cunha gran intervención co pé. Superado o ecuador da primeira metade, Carol puxo un centro que Dany, no segundo pau, rematou de cabeza por riba do traveseiro.
O Zaragoza, con todo, non renunciaba a buscar a igualada. Aos once minutos, Suzan realizou unha intervención decisiva ante Clau, que rematara a queimarroupa. Pouco despois, Yaiza estrelou un potente disparo na escuadra. O empate estaba cada vez máis preto e acabou chegando nunha contra na que Noa asistiu a Clau, que rematou soa no segundo pau.
O encontro estaba sendo un auténtico partidazo, cun Valdetires que acumulaba máis chegadas e un Zaragoza que demostraba unha enorme capacidade de pegada. Iria puido devolver a vantaxe ás locais tras unha magnífica xogada colectiva, pero María evitou o gol cunha boa parada. E cando faltaban tres minutos para o descanso chegou o golpe visitante. Un erro defensivo na saída de balón permitiu a Juls roubar a pelota e colocar un disparo na mesma escuadra. O 1-2 castigaba as ferrolás nunha primeira metade de gran nivel por parte dos dous equipos. Tere tivo a oportunidade de igualar o marcador nun lanzamento de falta. O balón bateu nunha xogadora rival e a propia futbolista ferrolá recolleu o rexeitamento, pero o seu disparo acabou no lateral da rede. Co 1-2 chegouse ao descanso, cun Valdetires que merecía máis polo seu traballo e as ocasións xeradas, pero que debía superar a eficacia ofensiva dun rival de categoría superior.
Lonxe de acusar o golpe, o Valdetires regresou á pista coa mesma intensidade e coa firme intención de darlle a volta ao marcador. As ferrolás volveron apertar arriba e pronto dispuxeron dunha boa ocasión nunha contra conducida por Tere, que cedeu o balón a Carol. María, unha vez máis, evitou o tanto visitante. Mery tamén tivo a súa oportunidade cun remate de cabeza que marchou fóra. A insistencia local atopou premio pouco despois. Nunha fermosa acción colectiva ao contraataque, o balón chegou a Dany, que apareceu no segundo pau para rematar a pracer e establecer o 2-2. Esteiro volvía crer e o encontro entraba nunha nova dimensión.
O Zaragoza reaccionou ao empate subindo as liñas e buscando con máis decisión a portería defendida por Suzan. Porén, o Valdetires estaba a ofrecer unha actuación moi completa, dominando boa parte do xogo e conseguindo someter o seu rival. Esa superioridade acabou tendo recompensa preto do ecuador do segundo tempo. Valeria estivo atenta para aproveitar un rexeitamento de María e, desde dentro da área, enviou o balón ao fondo da portería para colocar o 3-2. As ferrolás culminaban así a remontada e poñíanse por diante ante un equipo de Primeira División. O Zaragoza intentou reaccionar e puido empatar nunha contra, pero Carol realizou unha magnífica acción defensiva para evitar o remate rival. Co paso dos minutos, as visitantes comezaron a acumular dificultades e chegaron á quinta falta cando restaban oito minutos para o final. O Valdetires mantiña o control do encontro, aínda que non podía baixar a garda ante o perigo das transicións visitantes. Suzan volveu resultar decisiva cunha gran parada ante Ibáñez, evitando un empate que podería cambiar o desenlace do partido.
A catro minutos do final, o Zaragoza apostou pola porteira-xogadora, con Marina ocupando esa función para intentar forzar a igualada. Pero a aposta visitante acabou converténdose nunha oportunidade para que as ferrolás sentenciasen a eliminatoria. Irene roubou o balón no seu propio campo, conduciu a pelota superando a dúas rivais e, coa portería baleira, anotou o 4-2 que desatou a alegría nas bancadas de Esteiro. Aínda houbo tempo para que Dany estivese preto de conseguir o quinto tanto tras outro roubo na presión. O seu disparo afastado foi despexado de cabeza por unha defensora do Zaragoza. Nos últimos instantes, o Valdetires converteuse nun auténtico muro, defendendo con orde e solidariedade os ataques en superioridade numérica do conxunto visitante. Marina conseguiu marcar cando o encontro estaba a piques de rematar, pero o tanto chegou fóra de tempo e non subiu ao marcador. O 4-2 xa era definitivo. O asubío final confirmou unha vitoria de enorme mérito e unha clasificación histórica para os oitavos de final da Copa da Raíña.
O Valdetires asinou un partido moi completo, no que combinou presión, intensidade, valentía e eficacia nos momentos decisivos. As ferrolás non se renderon tras chegar ao descanso por detrás no marcador e souberon impoñer o seu xogo na segunda metade para derrubar un rival de Primeira División. Esteiro viviu unha gran noite de fútbol sala e o equipo de Manuel Lombardía demostrou que ten argumentos de sobra para seguir soñando na Copa da Raíña.
Foto: sadmoody241
